Polskie Hiszpania zaczerpnięte zostało spośród łacińskiego Hispania. Pochodzi płeć piękna spośród języka fenickiego. Starożytni żeglarze feniccy zaobserwowali na terenie Półwyspu Iberyjskiego egzystencja królików. W ich ojczystej Fenicji zwierzęta te negacja logiczna występowały. Wzięli je zbyt znane spośród Palestyny góralki, które do wnętrza języku fenickim, pochodzącym spośród grupy języków semickich, musiały zwać się, ponadto jako do wnętrza biblijnym języku hebrajskim, שָּׁפָן szaphan, wewnątrz liczbie mnogiej szaphanim. Dla Fenicjan obszar obok zachodnich wybrzeży Morza Śródziemnego owo I-szaphan-im, tzn. ziemia góralków [2][3]. Fenickie Iszaphanim zlatynizowało się aż do Hispania poprzednio w środku czasach starożytnych. Stąd mamy współczesne angielskie Spain, portugalskie Espanha, francuskie Espagne czyli czeskie Španělsko.