Muzyka hiszpańska wskroś masa stuleci kształtowana była na wskroś liczne, zmieniające się co do jednego spośród upływem czasu, wpływy kulturowe. W epoce średniowiecza tzw. trel wizygocki (liturgiczny) przeobraził się w środku tzw. mozarabski, żeby nareszcie przeważyły do wnętrza poprzednio elementy muzyki chrześcijańskiej. W XVI w. nastąpił kwitnięcie religijnej polifonii wokalnej, i również muzyki organowej dodatkowo lutniowej. W XVII w. powstała modła opery tzw. zarzuela, która podlegała ciągłym ewaluacjom wewnątrz następnych stuleciach w środku popularną hiszpańską tonadillę również sainete. Muzyka hiszpańska poddana była do wnętrza owym czasie oddziaływaniu trendów neapolitańskich (działalność włoskiego śpiewaka, kastrata - Farinellego). Dopiero w środku XIX w. muzycy hiszpańscy podjęli próbę wyzwolenia się spod obcych wpływów plus wskrzeszenia tradycyjnej, narodowej opery (F. Pedrell). Powstawały liczne konserwatoria, które kontynuowały postęp szkoły narodowej. Jej cechami charakterystycznymi jest ponowne pojawienie się aż do korzeni ludowych plus specyficzne na rzecz muzyki hiszpańskiej rozmaitość regionalne, wynikające spośród przemieszania kulturowego do wnętrza Hiszpanii (m.in. obszar kulturowy arabska, żydowska oznacza to cygańska). Powstało mnogość narodowych tańców, charakterystycznych na rzecz Hiszpanii takich jak: Flamenco, czyli corrida.